એ તો છે મુજ થી તુજ માં



કલ્પના ના મોતી લઇ ઉભી હતી
પ્રેમ ના બીછોના બિછાવી રાખેલ
સાવરો આવી મને તો, એમજ લઇ ગયો
એની નજર ના તો મોતી ભણી
ના હતી એની નજર બીછોના ભણી
એની નજર હતી મુજ આત્મ ભણી

આશા ની કિરણ નું સવાર કરી લીધું હતું
અનંત ની વિશાળતા નું ઘર ધરી લીધું હતું
પ્રીતમેં તો મને વગર વાદળ ભીંજવી દીધી
એને ના તો જરૂર મારા આશા કિરણ ની
ના તો જરૂર એ ને મુજ થી તુજ ની વિશાળતા ની

વાલમજી ની કરુણા ત્યારે સમજાણી
જયારે બિંદલ અહંકાર થી છીણાની
બધું જાણી બની રહી અજાણી
એ તો છે ત્યાજ મુજ થી તુજ માં
અહંકાર ને હટાવવા અહંકાર ખોજતી ફરી



Comments

Popular posts from this blog

आभार गुरुदेव

आज के क्षण

प्रार्थना