| તુજ શ્રદ્ધામાં જરા ભૂલ હતી મેં કર્યા એને કેટલાય સવાલ ના હતી એ ઉચી ઈમારત તેમ છતાય ઢળી પડી ચણવામાં ભૂલ હતી ? ફરી બનાવવા એટલીજ મંગાવેલ ઇંટો ઓછી પડી ગણવામાં ભૂલ હતી? હજી પણ જોવે છે મને તારા શબ્દ તણું નીર એને પાક બનાવવા નથી સમજી શકતી તારું મુક પણું, મુજ સમર્પણમાં ભૂલ હતી? બિંદલ બની સશક્ત છતાં અશક્ત એક ઈંટ પણ ઉપાડવા બની રહી હજુ પણ તુજ પર નિર્ભર, મુજ સાધનામાં ભૂલ હતી? એને થોડી વાર પછી કહ્યું કે દીકરી, સામે જો હું ક્ષણે ક્ષણ તારી સાથેજ છું, બસ તુજ શ્રદ્ધામાં જરા ભૂલ હતી મેં તારી પ્રેમ તણી ઈમારત વધુ પાક બનાવી, ફરી સજાવી તું જયારે અહંકાર અને આત્મગ્લાનીના પ્રશ્નોમાં મશગુલ હતી |
प्रार्थना
प्रार्थना वो है,जब शब्द से पहले अश्रु धार निकले, दुःख में ही नहीं, वो सुख में भी बारंबार निकले अपेक्षा, इच्छा जब बंधी न हो उसमें, प्रत्येक क्षण अनंत श्रद्धा से बेशुमार निकले । पुकार हो तो ऐसी की , आकर से निराकार निकले, स्वप्न सी सृष्टि में में से वो तक की राह पर झुकना ऐसे सिर्फ समर्पण से भावपार निकले। "मैं" को मिटने आत्माकी गहरी पुकार निकले , जब शब्दों से परे मौन से ही करी जाती हो, सहस्त्रार से प्रभु के प्रेम की रस धार निकले।
Comments
Post a Comment